co bog zlaczyl niech czlowiek nie rozdziela

"Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela". Czy uważasz, że rozwody powstają tylko z winy zatwardziałości ludzi? 2015-08-14 12:55:04; Jak rozumiesz słowa - "Bóg jest miłością"? 2012-02-12 16:01:54; Czy to co Bóg złączył człowiek może rozłączyć ? 2013-05-11 16:37:13; Jaka jest liczba mnoga od słowa: " człowiek Zapraszamy do wspólnego rozważania Słowa Bożego! Rozważanie poprowadzi ks. Jarosław Oszuścik. Kolorowanka z transmisji dostępna jest do pobrania na Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Wiersze dla zakochanych, wierszyki miłosne, strofy dla zakochanych. KochanieMoje.pl życzenia sentencje powiedzenia Jak, do jasnej, odkleić punkt od linii? Bo wydaje mi się, że przynajmniej iD nie umie… Na przykład na Placu Bankowym, DC, stoi sobie pomnik Stefana Starzyńskiego. I ten pomnik przykleił się komuś do granicy trawnika, a powinien być pośrodku zaznaczonego na mapie wcięcia w trawniku. I co ja się nakombinowałem, żeby to odkleić… W pewnym momencie rozciąłem tę granicę w tym - Pierwszą rzeczą jaką mogę zrobić w sytuacji dużego kryzysu, to zacząć od siebie - podkreśliła Anna Ostrowska, z SYCHARU. - Nie jestem w stanie zmienić współmałżonka, ale mogę zacząć pracować nad sobą. Gośćmi audycji byli: Anna Ostrowska, Robert Łajewski oraz ks. nonton drama korea business proposal sub indo. CICHE CUDA O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… CICHE CUDA ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… CICHE CUDA O Helence…najcudowniejszej kobiecie pod sĹ‚oĹ„cem. I o tym,… zobacz wszystkie AUDIOBOOKI „Sen na pogodnie dni” – audiobook AUDIOBOOKI „Powiedz ĹĽyciu tak, Lili” – audiobook AUDIOBOOKI „MiĹ‚ość z widokiem na Ĺ›nieĹĽkÄ™” – audiobook zobacz wszystkie CICHE CUDA O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… CICHE CUDA ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… CICHE CUDA O Helence…najcudowniejszej kobiecie pod sĹ‚oĹ„cem. I o tym,… zobacz wszystkie KSIÄ„Ĺ»KI „KtĂłrÄ™dy do raju” KSIÄ„Ĺ»KI „W maratonie ĹĽycia” KSIÄ„Ĺ»KI „Sen na pogodne dni” zobacz wszystkie MAGIA CODZIENNOĹšCI O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… MAGIA CODZIENNOĹšCI ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… MAGIA CODZIENNOĹšCI O Helence…najcudowniejszej kobiecie pod sĹ‚oĹ„cem. I o tym,… zobacz wszystkie MEDIA PrĂłba naĹ›ladowania kogoĹ› dla chÄ™ci powielenia sukcesu, nigdy… MEDIA AleĹĽ my mamy siĹ‚Ä™ – Felieton do magazynu… MEDIA Prolog Live – wywiad dla Legimi zobacz wszystkie POLSKI DOM W NIEMCZECH O wĹ‚amaniu do wĹ‚asnego domu, dziurawej oponie i… POLSKI DOM W NIEMCZECH ZabiorÄ™ ciÄ™ dziĹ› na bal, czyli 40 lat… POLSKI DOM W NIEMCZECH Kochać matkÄ™ swoich dzieci… – wakacyjne kadry ze… zobacz wszystkie PRZEPISY Beza Karmelowa PRZEPISY Jesienne ciasto PLEĹšNIAK PRZEPISY Tarta karmelowa z orzechami wĹ‚oskimi zobacz wszystkie WEWNĘTRZNA RĂ“WNOWAGA UĹ›pione namiÄ™tnoĹ›ci – fragment powieĹ›ci. WEWNĘTRZNA RĂ“WNOWAGA Na ziemi jest O NIEBO LEPIEJ! WEWNĘTRZNA RĂ“WNOWAGA O maĹ‚ĹĽeĹ„stwie „idealnym” – w odpowiedzi na list. zobacz wszystkie Od najmłodszych lat uczestniczyłem w wielu ślubach. Najpierw jako ministrant, później jako gość weselny, w końcu sam stanąłem przed ołtarzem, by zawrzeć związek małżeński. Pamiętam doskonale słowa, które się w czasie ślubu wypowiada. Pamiętam radość tych, którzy związek małżeński zawierali, pamiętam także radość gości weselnych jak i kapłanów, którzy tych ślubów udzielali. Wraz z upływającym czasem zastanawiam się, czy w tej szczególnej chwili, jaką jest moment składania przysięgi małżeńskiej, były w kościele osoby, które naprawdę rozumiały sens tych słów. Ceremonia ślubu kończy się słowami kapłana: "Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela, małżeństwo przez Was zawarte błogosławię i potwierdzam…", dodając jeszcze, że wszyscy obecni w kościele są tego świadkami. Czasami jednak okazuje się, że małżeństwo zostało zawarte nieważnie. Tego typu zdarzenia miały miejsce po wojnie. Zdarzała się sytuacje, gdy kobieta (mężatka) otrzymywała wiadomość, że jej mąż zginął na froncie, jako wdowa wychodziła za mąż po raz drugi. Po jakimś czasie okazywało się jednak, że jej mąż żyje w którymś z zachodnich państw. Była to sytuacja niezbyt komfortowa dla nowego męża, ale całkowicie jednoznaczna. Dla tego typu sytuacji potrzebna była "furtka", dzięki której można było unieważnić co niektóre małżeństwa. Jednak w ostatnim czasie owa "furtka" zamieniła się w wielką "bramę". Co raz częściej się można przeczytać, że rożni celebryci otrzymują unieważnienie swojego małżeństwa, a tym samym mogą powtórnie zawierać ślub kościelny. Sąd kościelny ma sprawdzić wszystkie okoliczności i na wzór sądów cywilnych na ich podstawie wydać decyzję. Żeby jednak uzyskać unieważnienie, trzeba przedstawić niezbite dowody, w tym zeznania świadków, którzy je potwierdzą. Są jednak takie przypadki, że składający wniosek nie mają takich dowodów, ani świadków, a mimo to ich małżeństwo kwalifikuje się do unieważnienia. Pozostaje im życie w związku cywilnym, ewentualnie w konkubinacie. W związku z tym nasuwa mi się pytanie, czy sąd kościelny bierze pełną odpowiedzialność za swoje decyzje? Bo przecież one rzutują na całe życie i stawiają tych bez dowodów na nieważność małżeństwa na margines życia kościelnego. Jestem przekonany, że i w sądach kościelnych dochodzi do nadużyć. Bo jak inaczej nazwać np. unieważnienie małżeństwa Wojciecha Cejrowskiego i Beaty Pawlikowskiej."To był dziwny ślub. zawarty w kościele, ale nie przekazany dalej do urzędu stanu cywilnego. To znaczy, że oficjalnie w polskich dokumentach jestem i zawsze byłam panną. Dlatego potem nie było rozwodu, a ślub został po prostu anulowany przez sąd biskupi - mówi podróżniczka Beata Pawlikowska". Ślub zawarli przed Panem Bogiem, czyż nie? Jak można więc taki ślub unieważnić? Reasumując, zastanawiam się, dlaczego nie stosuje się słów Ewangelii wg świętego Mateusza (18, 15-20): Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie rozwiązane w niebie". Nie wiem, dlaczego Kościół chce być mądrzejszy od Pana Boga. Tworzymy dla Ciebie Tu możesz nas wesprzeć. Jest rzeczą nieodzowną i naglącą, żeby każdy człowiek dobrej woli zaangażował się w sprawę ratowania i popierania wartości rodziny. Kochać rodzinę, to znaczy przyczyniać się do tworzenia zdrowego, sprzyjającego środowiska jej rozwojowi. To wielkie zadanie dla rządzących i wypowiadających się w środkach masowego przekazu. Powściągliwość i Praca, 6/2006 W naszym kraju, a także w innych krajach Europy jest coraz więcej rozwodów. To postępujące zjawisko liberalizacji życia małżeńskiego i rodzinnego stało się bolesnym znakiem naszej cywilizacji. Coraz więcej kobiet i mężczyzn mieszka ze sobą nie tylko bez sakramentalnego związku, lecz także bez kontraktu cywilnego. W tych niesakramentalnych związkach rodzą się dzieci, których byt i katolickie wychowanie jest zagrożone, bo ich rodziców nie wiąże moc sakramentu. Jak takim ludziom jest w stanie pomóc Kościół?Kościół jest owczarnią, której bramą jedyną i konieczną jest Chrystus, aby przypomnieć określenie zawarte w rozdziale 10 Ewangelii św. Jana. Jeśli człowiek w swoim sercu zapragnie zwrócić się do Jezusa – jak owa kobieta cierpiąca na krwotok: Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa albo jak chory na trąd: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić lub niewidomy spod Jerycha: Panie, żebym przejrzał! Ulituj się nade mną! – to niewątpliwie taki człowiek wróci do nowego życia i dozna właściwej pomocy ze strony Kościoła – Owczarni Chrystusowej. W innych przypadkach może być to akt charytatywny na zasadzie pomocy doraźnej. Po 30 latach małżeństwa pewien mężczyzna opuścił żonę. Zostawił żonę, dzieci i wnuków. Odszedł do innej. Czy tak boleśnie doświadczona kobieta może starać się o unieważnienie małżeństwa? Czy może korzystać z sakramentów świętych? Czy taka kobieta może założyć nowy związek małżeński i otrzymaćbłogosławieństwo Kościoła?Trudne pytania. Na początek przypomnę pewną scenę z Ewangelii. Gdy Jezus przez cud rozmnożenia chleba spowodował rozpalenie umysłów u swoich słuchaczy i zapowiedział ustanowienie Eucharystii – jako największego znaku, w którym On sam da ludziom Swoje Ciało jako pokarm – wówczas na ich twarzachpojawiły się kwaśne miny. Zaczęli odchodzić od Niego. Jezus nic nie zmienił w swojej nauce, aby ich zatrzymać. Nawet zapytał Dwunastu: Czy i wy chcecie odejść?Podobnie ma się sprawa z sakramentem małżeństwa. Małżeństwo jest instytucją piękną, lecz także wymagającą. Chrystus, w rozmowie z niektórymi faryzeuszami, radykalnie odrzuca ówczesne poglądy o przyczynach, które mogłyby upoważniać do rozwodu, twierdząc: Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać żony wasze, lecz od początku tak nie było (Mt 19, 8). Według nauczania Jezusa małżeństwo jest nierozerwalne: Co Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela (Mt 19, 6).A zatem dobro nierozerwalności jest dobrem samego małżeństwa i należy do jego istoty. Przeto w Kościele nie ma rozwodów. Zdradzony i opuszczony małżonek może korzystać z sakramentów świętych, dopóki żyje sam. Rozwiedzeni, którzy zawarli nowe związki, nie mogą być dopuszczeni do Komunii Świętej, bo ich stan w sposób obiektywny stoi w sprzeczności z nierozerwalnością małżeństwa. Mogą natomiast i powinni uczestniczyć we Mszy św., karmić się Słowem Bożym, spełniać dzieła miłości, modlić się i pielęgnować ducha pokuty w swoim życiu. Kościół, jako wspólnota, winien im dodawać odwagi i podtrzymywać w nadziei. Czy 30-letni mężczyzna, wychowany w patologicznej rodzinie, który szybko się ożenił, został ojcem..., ale potem wnet zostawił żonę i synka – może zabiegać o unieważnienie tego małżeństwa?Oczywiście. Rozwiedzeni mają prawo szukać pomocy, rady w Sądzie Kościelnym na temat ważności lub nieważności zawartego małżeństwa. Sądownicze działanie Kościoła jest przecież działaniem duszpasterskim. Sąd Kościelny skrupulatnie bada okoliczności, czas zawarcia i rozpadu związku małżeńskiego, jak również kondycję psychiczną kontrahentów w czasie zawierania lata temu Ojciec Święty Jan Paweł II w Rocie Rzymskiej powiedział: Każde słuszne orzeczenie o ważności lub nieważności małżeństwa jest wkładem w kulturę nierozerwalności w Kościele, jak i w świecie. Świat przeżywa upadek autorytetów moralnych, zwłaszcza po odejściu do Domu Ojca Sługi Bożego Jana Pawła II. To bardzo odbija się na sile miłości małżeńskiej i rodzinnej, która nie ma trwałego oparcia w pokonywaniu codziennych trudności. Jakie, Ksiądz Prałat, widzi możliwości uzdrowienia małżeństw i rodzin współczesnych, by rodziny potrafiły iść razem przez życie?Jest rzeczą nieodzowną i naglącą, ażeby każdy człowiek dobrej woli zaangażował się w sprawę ratowania i popierania wartości rodziny. Politycy, którzy w parlamencie stanowią prawo, powinni mieć na względzie dobro i trwałość rodziny. Dziennikarze i pisarze powinni czynić to przez ukazywanie dobrych wzorców, modeli rodzinnych i równoczesne piętnowanie egoizmu i relatywizmu moralnego. Powinni ukazywać trudności bytowe i mieszkaniowe rodziny. Kochać rodzinę – to znaczy przyczyniać się do tworzenia zdrowego, sprzyjającego środowiska jej rozwojowi. Jest to wielkie zadanie dla rządzących i wypowiadających się w środkach masowego często bywam na jubileuszach małżeńskich; niedawno na spiżowych godach małżeńskich, czyli na 70-leciu małżeństwa. Buduję się ich pogodą ducha i ewangeliczną miłością. Takich przykładów wierności małżeńskiej mało ukazuje się w popularnych mediach, natomiast mocno prezentuje się rozwody polityków, aktorów, sportowców, piosenkarzy... zapewne po to, by osłabić rangę małżeństwa i rodziny. Jednocześnie prasa alarmuje, że w Polsce mamy pięć milionów samotnie mieszkających ludzi. Czy Ksiądz Oficjał nie widzi sprzeczności w takich medialnych informacjach? Ku czemu to zmierza, skoro człowiek swoim zachowaniem i postępowaniem neguje swoje bezpieczne gniazdo, czyli małżeństwo i rodzinę?Są pozytywne znaki czasu, np. święci ludzie, ofiarni małżonkowie i negatywne znaki czasu, np. skrajny, egoistyczny indywidualizm ograniczający cele człowieka do tego, co dla niego jest użyteczne i przyjemne. Przypomniał to, za Ojcem Świętym Janem Pawłem II w Dodatku Akademickim, ks. bp prof. Stanisław Wielgus. Sługa Boży Jan Paweł II w roku 1987 na Jasnych Błoniach w Szczecinie prosił: aby mówili w środkach społecznego przekazu nie tylko ci, którzy – jak twierdzą – mają prawo do życia, do szczęścia i samorealizacji, lecz także ofiary obwarowanego prawem egoizmu. Trzeba, by mówiły o tym zdradzone i porzucone żony, by mówili porzuceni mężowie. By mówiły o tym pozbawione prawdziwej miłości dzieci... Czy w ostatnich latach zwiększa się zainteresowanie tematyką uregulowania trudnych spraw małżeńskich w Sądzie?Owszem, w ostatnich latach do naszego sądu wpłynęło około 40 proc. spraw więcej niż w latach ubiegłegowieku. Wzrosła liczba spraw, jest więcej pracy. Jednak sędziowie muszą być inspirowani favor indissolubitatis (przywilejem nierozerwalności), co oczywiście nie oznacza słusznego orzeczenianieważności, jeśli zachodzą odpowiednie przesłanki w znaczeniu prawa Sąd Metropolitalny zajmuje się też księżmi, którzy mają problemy z utrzymaniem wierności złożonym ślubom w czasie otrzymania święceń kapłańskich? Nie jest tajemnicą, że co roku kilku odchodzi z kapłaństwa do stanu świeckiego. Czy Sąd może im jakoś pomóc, by dalej mogli korzystać z sakramentówświętych?Jako kapłani i pobożni wierni jesteśmy wstrząśnięci grzechami niektórych osób poświęconych Bogu. To jest misterium iniquitatis (tajemnica nieprawości), jakie dokonuje się na świecie. Kapłani są odbiciem społeczeństwa, ich rodzin, z których przychodzą do seminarium. Każdy kapłan jest z ludu wzięty. Stąd też jakiś procent duchowieństwa nie może sprostać zobowiązaniom przyjętym w dniu święceń diakonatu i prezbiteratu. Po porzuceniu posługi mówią: wypaliłem się! albo nie w porę zjawił się EROS, który łączy mężczyznę i kobietę. Kościół, jako Matka, modli się za nich, prosi o miłosierdzie i czekana powrót swego dziecka. Zdarzają się i takie sytuacje, które są nieodwracalne w życiu kapłana. Wówczas kapłani ci, w duchu pokory i skruchy, mogą zwrócić się za pośrednictwem biskupa diecezjalnego do Ojca Świętego o łaskę dyspensy od obowiązków wypływających z przyjętych święceń. Biskup diecezjalny zwykle wyznacza odpowiednich kapłanów, którzy w myśl przepisów odpowiedniej Kongregacji przeprowadzają instrukcję w tej sprawie. U nas też są kapłani, którzy tymi sprawami się za rozmowę W naszych czasach coraz więcej ludzi stara się o rozwody cywilne i o unieważnienia sakramentu małżeństwa. Liczba jednych i drugich próśb rośnie w zaskakującym tempie. Z kolei młodzi ludzie coraz częściej mają trudności, żeby zdecydować się na zawarcie sakramentu małżeństwa, założenie rodziny, wzbudzenie potomstwa. Obserwujemy zatem także niekończące się okresy narzeczeństwa, związków nieformalnych, wyczekiwania… W dzisiejszej Ewangelii Jezus wypowiada się na temat małżeństwa, a w sposób szczególny na temat tzw. listu rozwodowego. Czyni to w związku z pytaniem faryzeuszy, którzy chcąc Go wystawić na próbę pytali, czy wolno mężowi oddalić żonę (por. Mk 10, 2), bo „Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić” (Mk 10, 4). Odpowiedź Jezusa zawiera trzy główne elementy. Zbawiciel zauważa najpierw, że „przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych napisał wam to przykazanie” (Mk 10, 5). Warto w tym miejscu zauważyć, że według św. Augustyna „zatwardziałość serca” (duritia cordis) jest jednym z najcięższych grzechów i polega na tym, że człowiek świadomie zamyka się na Boga i nie chce Jego łaski, która jest konieczna do zbawienia. Po drugie Zbawiciel przypomina, że „na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem” (Mk 10, 6-8). To są szczególnie ważne zdania Jezusa w kontekście dzisiejszych „nowoczesnych” i modnych ideologii, proponujących zmianę w tradycyjnej, chrześcijańskiej koncepcji małżeństwa i rodziny. Wreszcie mamy ogólną zachętę Jezusa: „Co więc Bóg złączył, tego niech człowiek nie rozdziela” (Mk 10, 9). Małżeństwo w ujęciu religii chrześcijańskiej jest od początku monogamiczne, oparte na wzajemnej wierności i, ze swej natury, nierozerwalne. Sam Bóg wyniósł związek mężczyzny i kobiety do godności sakramentu. Z pewnością nie jest łatwo nie rozłączać tego, co Bóg złączył, bo zwłaszcza na polu małżeńskim dostrzega się dzisiaj wyraźniej niż w przeszłości wpływy panującej mentalności i postawy „użyj i wyrzuć”. One przedostają się zwłaszcza do środowisk i konkretnych osób, które odchodzą od Boga. Bez oparcia na Chrystusie jako fundamencie małżeństwo staje się jednym, a nie jedynym, z życiowych paktów. Przy takim podejściu trudno jest podejmować wyrzeczenia dla obrony małżeństwa jako sakramentu, a łatwo o postawy egoistyczne. Tym bardziej więc dziękujmy za każde małżeństwo i rodzinę, które prowadzą życie zgodne z nauczaniem Chrystusa i których świadectwo jest dzisiaj szczególne cenne. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. 16 SIERPNIA 2019 Piątek Piątek - wspomnienie dowolne św. Stefana Węgierskiego Czytania: (Joz 24, 1-13); (Ps 136 (135), 1b i 2a i 3. 16a i 17a i 18. 21a i 22a i 24); Aklamacja (1 Tes 2, 13); (Mt 19, 3-12); (Mt 19, 3-12) - Kliknij, aby przeczytać. Dzisiejsza Ewangelia mówi nam o nierozerwalności małżeństwa...Jezus znów zostaje wystawiony na próbę przez faryzeuszy...Ci pytają Go: czy wolno oddalić żonę... To takie pytanie ponadczasowe...dziś wielu mędrków poddaje te kwestie w wątpliwość... Ba...mówi się nawet o anachroniczności instytucji małżeństwa....Lansuje się różne erzace... wolne związki...partnerstwo...homoseksualizm...I chce się nam wmówić, że to normalne... Według socjologów co trzecia...(a według niektórych nawet i co druga) para się rozwodzi... dziś przyczyny są absurdalne: bo już się nie kochamy...wypaliło się...uczucie odeszło... Jakby miłość była czymś podobnym do bólu głowy...dziś jest - jutro nie... Jezus zaś powołuje się na Księgę Rodzaju, w której jest napisane: Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela...Dlatego opuszcza się ojca i matkę i łączy się z małżonkiem tak, że stanowi się jedno ciało...Dla wielu współczesnych dziś to piękna poetycka metafora... Bo życie jest inne...tak wielu mówi... Poza tym...skąd współcześni mają czerpać wzorce? Z telewizji...? w której od lat emitowany jest amerykański serial, w którym zdrady, romanse, kolejne małżeństwa są chlebem powszednim? A te wszystkie magazyny...tabloidy...kobiece pisemka...ich nakład wynosi setki tysięcy egzemplarzy...półki od nich się uginają...a ludzie czytając to, chłoną przekazywane tam treści, w których wartość związku i jego trwałość uzależniona jest wyłącznie od strony erotycznej... Nikt nie mówi o kwestiach psychiczno-duchowych... Jeszcze dwadzieścia lat temu rozwód nie był sprawą tak oczywistą...dziś...wystarczy, że "zupa jest za słona" by domagać się rozwodu...bo "nie dopasowaliśmy się"... najgorsze takie sytuacje są dla dzieci...które żyją między dwoma domami...i dwoma rodzinami...Bo mamusia ma nowego pana...a tatuś ma nową panią...Albo inne nowoczesne modele rodziny...Małżeństwo z trzema pieskami i dwoma kotkami...bo dzieci są za drogie...a my musimy kupić sobie nową "plazmę" do salonu... a nasza audica ma już dwa lata, więc najwyższa pora zamienić ją na lepszy model.... Kolejny problem współczesności: prawodawstwo...taka Hiszpania np. W tym pięknym kraju na Półwyspie Iberyjskim zakazane jest używanie określeń: mąż, żona...ojciec, matka...w oficjalnych dokumentach figuruje: partner 1, partner 2....rodzic 1, rodzic 2. Ach...ta polityczna poprawność...Bo mama i tata dyskryminuje homoseksualistów.... Dzisiejszy świat jest w tych kwestiach bardzo pokręcony...wręcz zepsuty...ale Jezus dostrzegał to zepsucie również u sobie współczesnych...Kiedy faryzeusze wskazywali, że Mojżesz dopuszczał możliwość rozwodu - Jezus odpowiada: Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych pozwolił wam Mojżesz oddalać wasze żony, lecz od początku tak nie było. A powiadam wam: Kto oddala swoją żonę - chyba w wypadku nierządu - a bierze inną, popełnia cudzołóstwo. I kto oddaloną bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo. To oznaczało...że Mojżesz ustąpił pod naciskami ludu o zatwardziałych sercach...Prawo jednak pozostało Prawem...ustanowione przez Boga...i niezmienne...mówiące wyraźnie...Małżeństwo, które jest związkiem kobiety i mężczyzny jest nierozerwalne... A każda próba stanowienia innego prawa...jest sprzeczna z odwiecznym przykazaniem.... Nie ważne, który mamy wiek...jaką epokę... Nie ważne czy geje wychodzą na ulice....i feministki wznoszą swoje hasła... Trzeba bowiem bardziej słuchać Boga niż ludzi... W tym fragmencie pojawia się jeszcze klauzula "poza wypadkiem nierządu"....Jezus stawia jakby wyjątek, kiedy ma mieć miejsce rozwód...Nurtowała mnie ta kwestia i moje poszukiwania doprowadziły mnie do pewnego wyjaśnienia...czym jest ów "nierząd". Nierząd to po grecku "porneia" (skojarzenia z pornografią całkiem słuszne) pojęcie to obejmowało grzechy seksualne, najczęściej używane w odniesieniu do cudzołóstwa, czasami do małżeństw kazirodczych, które wśród Żydów były niedozwolone. Co jednak ciekawe...oddalenie małżonka ze względu na nierząd, nie uprawnia do ponownego małżeństwa...Jeżeli ktoś zawrze nowy związek, on sam łamie przyrzeczenie małżeńskie. Jezus mówi jasno, że ktokolwiek zawrze małżeństwo z osobą opuszczoną przez poprzedniego małżonka, niezależnie czy było to z jej winy, czy nie – dopuszcza się cudzołóstwa. Jeśli żona dopuściła się już cudzołóstwa, to ona złamała śluby małżeńskie, a nie jej mąż, co jednak nie upoważnia go do zawarcia nowego małżeństwa. Wydaje się to skomplikowane? Być może... Jednak Prawo Boże jest Prawem Bożym...a wolą Boga nigdy nie było to, by ludzie się rozwodzili. To wymysł czysto ludzki...jeden z wielu wymysłów czysto ludzkich, które w zamierzeniu miałby być poprawieniem Prawa Bożego, ale stały się Jego pogorszeniem...bo przecież nie można poprawić najdoskonalszego prawa...I to bez względu na epokę... Zatem i dziś...żadne wpisy w konstytucję nie zmienią tego, że małżeństwo jest nierozerwalne... Bo Bóg je błogosławi...żadne zamienniki w grę nie wchodzą...żaden związek na próbę, żaden ślub cywilny, żaden układ partnerski ani przyjacielski seks nie staną się ważniejsze niż jedyna, akceptowana forma związku mężczyzny i kobiety - małżeństwo... Cieszy mnie jednak fakt, że pomimo szalejącej liberalnej cywilizacji antychrześcijańskiej... i antybożej, powstaje wiele inicjatyw promujących wartość małżeństwa i rodziny... Przez całą Europę przemierzają Marsze dla Życia i Rodziny...od kilku lat papież zwołuje Światowe Dni Rodzin...i to jest piękne...bo chociaż mainstream o tym milczy...my robimy swoje...i głosimy te Boże Prawdy...odwieczne Prawdy... i za to Chwała Panu....

co bog zlaczyl niech czlowiek nie rozdziela